De geschiedenis van de kraal:

Kralen deden ook dienst als ruil- en betaalmiddel. Al vanaf 200 voor Christus werden in de internationale handel Indische glaskralen gebruikt. Europese glaskralen zijn nauw verbonden met de ontwikkeling van Europa als koloniale macht. Ontdekkingsreizigers, handelaars en missionarissen namen glaskralen mee als geschenk en als ruilmiddel. Tijdens de Europese expansie vertrokken vanuit Venetië en Amsterdam schepen vol kralen naar verre continenten. In Noord-Amerika werden deze glaskralen geruild voor beverpels, in Indonesië voor kruiden en in Afrika voor goud, slaven, ivoor en palmolie. De kleurige importkralen werden door de inheemse volkeren gebruikt ter versiering van hun lichaam en traditionele en traditionele dracht. Uiteindelijk werden de glaskralen een onderdeel van complexe handelscycli: rum, stoffen, wapens en kralen gingen van Europa naar Afrika en werden geruild voor slaven, die op hun beurt in de Nieuwe Wereld geruild werden voor suiker, tabak, zilver en goud. Bij archeologische vondsten worden dan ook heel vaak kralen aangetroffen. Bijvoorbeeld: * In Hunebedden zijn kralen van barnsteen en git aangetroffen, zoals in het kralensnoer van Exloo.

De eerste glaskralen zijn al ca. 1600 jaar voor Christus gemaakt. Deze kralen werden gemaakt door gesmolten glasmassa in een dunne draad te trekken en die om een ijzeren staaf te winden. Na een of enkele windingen wordt de glasdraad afgeknipt. De staaf met het ringetje erom wordt nogmaals verhit en gedraaid zodat de draden samensmelten. Daarbij kunnen ook verschillende kleuren glas gebruikt worden. Modernere manieren om glazen kralen te maken op industriële schaal is door een holle buis van glas te trekken, die in stukjes gesneden wordt, of door kralen in een vorm te persen, en daarna te polijsten.

Lampworked:

Lampwerk:

Glaskralen worden gemaakt onder verhitting. Hoe heter je het glas van de glaskraal verhit, hoe zachter en buigzamer het wordt. Bij grote hitte wordt het zelfs dun en stroperig. Indien het glas met de hand gevormd wordt zijn er verschillende temperaturen nodig. Het met de hand vervormen van glas wordt lampwerk genoemd. Omdat vroeger de glaskralen met een olielamp verhit werden. Twee stukken glas die net tot vloeibaar zijn verhit, smelt men onzichtbaar samen. Een hete staaf kan heel dun uitgerekt worden of juist dikker geperst worden. Als je lucht in het holle deel van het voorwerp blaast, zal het opzwellen. Deukjes of puntjes worden met spateltjes, pincetten en ander gereedschap gemaakt. En zo ontstaan er 3-D glaskralen.Mix en match je eigen glaskralen.